انتخابات اخیر ریاست جمهوری به وضوح نشان داد عده ای برای رسیدن به صندلی قدرت از همه ابزار های معمول وغیر معمول استفاده می کنند و عواقب اعمال آنها برایشان مهم نیست. یکی از این عرصه ها ورزش است. که قبل از انتخابات با دلایل واهی و خنده دار عملکرد دولت نهم را در این عرصه می کوبیدند.به عنوان مثال یکی از بحرانهای ورزشی دولت نهم عدم ارسال لیست استقلال به کنفدراسیون فوتبال آسیا مطرح می شد که این نشان از دستان خالی مخالفین این عرصه می باشد.این در حالی است که افزایش مدال آوری و افزایش سرانه ورزشی کشور مورد اشاره قرار نمی گرفت.
عدم صعود تیم ملی فوتبال به جام جهانی 2010 بهانه مناسبی را برای کوبیدن فدراسیون فوتبال و سازمان ورزش به دست فرصت طلبان داد. پشت پرده همه این جریانات کسی نیست جز محسن صفایی فراهانی رئیس اسبق فدراسیون فوتبال و از سران جبهه مشارکت و سیاسیون قهار جناح مخالف دولت. پرداختن به شخص صفایی فراهانی مورد نظر ما نیست اما وی در سیاسی کردن فوتبال نقش موثری ایفا نموده است.مچ بندهای سبز برخی بازیکنان تیم ملی در بازی با کره جنوبی ایده آقای فراهانی بوده است که این اقدام تفرقه افکنانه برای تیمی که متعلق به همه ملت ایران است شائبه حذف عمدی تیم ملی را قوت می بخشد.(البته مورد قبول ما نیست).
اما برخی مجریان صداو سیمای آقای ضرغامی!!! که در فدراسیون های قبلی اعمال نفوذ می کرده اند در اقدامی جهت دار و هماهنگ می خواهند با سیاسی کردن ورزش حذف تیم ملی فوتبال را به گردن دخالت های محمد علی آبادی رئیس سازمان ورزش بیاندازند و به نوعی سازمان ورزش را مقصر جلوه داده و فدراسیون آقای کفاشیان را ضعیف معرفی کنند و با برگزاری مناظره و عدم رعایت بی طرفی در مجری گری به هدف خود برسند.مناظره آقای کفاشیان و آجرلو نکات جالبی را در پی داشت:مانند اینکه آقای آجرلو دائم از صداقت و تقلب صحبت می کرد انگار این استراتژی از سیاست به حوزه ورزش کشیده شده تا اعتماد عمومی را به مدیران ورزش هم کاهش دهند اما این صحنه سازی ها و فشارها چه دلیلی دارد؟ ورزش ایران که برخلاف همه دنیا با بودجه دولتی اداره می شود بستر مناسبی برای دلال بازی و اعمال نفوذ را فراهم آورده است. درهمین راستا مهندس علی آبادی و کفاشیان با هدف مبارزه با فساد و دلال بازی دست بسیاری از افراد را از ورزش کوتاه کرده اند البته هنوز راه درازی در پیش است. که در مبارزه با پدیده دلالیسم فشارهای زیادی را باید تحمل نمود.از سویی برخی مدیران و از سوی دیگر برخی مجریان و تهیه کنندگان ورزشی صداوسیما و همچنین معدود ورزشی نویسان همدست دلالها حمله همه جانبه ای را به سازمان ورزش و فدراسیون فوتبال وارد خواهند آورد و کارگردانان سیاسی پشت صحنه هم از این آب گل آلود ماهی خواهند گرفت. در این مقاله سعی بر علل فنی و غیر فنی حذف تیم ملی فوتبال نداشته ایم که خود جای تأمل و بررسی کارشناسانه دارد.