کمترکسی است که در زهد، تقوا و صدق گفتار مرحوم حضرت آیت الله العظمی بهجتتردید داشته باشد. به اعتراف همه بزرگان و اندیشمندان دین و مذهب تشییع،ایشان هیچ گاه حرفی را از روی هوای نفس و نسنجیده بر زبان جاری نمی کردند.
بهگزارش " اخلاق نیوز" به نقل از پایگاه اطلاع رسانی حضرت آیت الله العظمیبهجت، ایشان در بیاناتی پیرامون زیارت مشاهد مشرفه فرموده اند : خيال مىكنم انسان اگر هر يك از مشاهد مشرفه را طواف كند، همه ى مشاهد را در همه جا زيارت كرده است و براى او مفيد است. آنها «أَحْيَآءٌ عِندَ رَبِّهِمْ
يُرْزَقُونَ»(1)؛(زنده اند و نزد خدا بهره مند) هستند و با ديگران قابل قياس نيستند.هرجا هستيم مى توانيم به هر كدام از آنها متوسّل شويم. در زيارت حضرتسيّدالشهدا ـ عليهالسّلام ـ بر همه ى ائمه بلكه انبياء ـ عليهم السّلامـ سلام شده است: آدم و نوح و ابراهيم و موسى و عيسى و محمّد ـ صلواتاللّه عليهم اجمعين ـ .
اگر كسى بخواهد تشنگى و عطش ديدار آنها را در وجودخود تخفيف دهد، زيارت مشاهد مشرفه به منزلهى ملاقات آنها و ديدار حضرتغايب ـ عجّلاللّهتعالى فرجهالشّريف ـ است. آنها در هر جا حاضر وناظرند. هر گاه انسان به يكى از آنها متوجه شود، مانند آن است كه به همهمتوجه شده و همه را زيارت و ديدار كرده است.
گذشته از اين كه فرمودهاند: شما خود را اصلاح كنيد، ما خودمان به سراغ شما مىآييم و لازم نيست شما به دنبال ما باشيد.
راه ديگر، توسّل به قرآن است، اينها شريك قرآن هستند، بلكه با قرآنعينيّت دارند. اگر چه اكثر مسلمانان به قرآن اعتقاد دارند ولى به امامتاهل بيت قايل نيستند. البته جاى شگفتى نيست كه اكثريت مسلمانان بر خطاهستند، زيرا مى دانيم كه اكثر متديّنين عالم نيز مسيحى هستند كه قايلاندقرآن باطل است! بنابراين، اكثريت ميزان برترى نيست.
توسل به قرآن هم آرامبخش دلها است:
«أَلنَّظَرُ إِلَى الْمُصْحَفِ عِبادَةٌ.»(2) نگريستن به قرآن عبادت است.
همين آرامش قلبى براى كسى كه به شمايل امام زمان ـ عجّل اللّه تعالى فرجه الشّريف ـ نگاه كند، نيز حاصل مىشود.
1. سورهى آل عمران، آيهى 169.
2. مستدرك الوسائل، ج 4، ص 268؛ بحارالانوار، ج 1، ص 204؛ كشف الغمّة، ج 2، ص 268.


